Strijd tegen clustermunitie nog niet gestreden

NGO's én overlevenden zijn dan ook verheugd dat er baanbrekende stappen worden gezet in de strijd. Maar er blijft nog veel werk aan de winkel.

Op de Dublin Conferentie in mei 2008 zijn de 109 deelnemende landen het eens geworden over de tekst van een internationaal verdrag dat clustermunitie verbiedt. Maar, belangrijke spelers waren niet aanwezig in Dublin: de 3 grootste producenten van clusterbommen: China, Rusland en de Verenigde Staten en andere producerende landen zoals India, Pakistan en Israël.  

België is koploper in de strijd tegen clustermunitie. Zo waren wij, in 2007, het eerste land dat een wet goedkeurde die investeringen in clustermunitie verbiedt.

Teken de petitie

Ook jij kan helpen om alle clustermunitie uit de wereld te helpen. Teken de petitie tegen clusterwapens van Handicap International op www.clusterbombs.org/i-want-to-sign en red misschien wel duizenden mensenlevens.

Wat is clustermunitie?

Clustermunitie bestaat uit containers die tot 644 individuele 'submunities', heel kleine bommetjes, bevatten. Die bommetjes zijn ontworpen om bij een bepaald, vooropgesteld doel te ontploffen. De containers worden gedropt met een parachute of afgevuurd op het land.
Deze munitie is veel gevaarlijker dan gewone wapens in bevolkte gebieden omdat het om een "area weapon" gaat. Dat betekent dat de submunitie kan verspreid worden over duizenden vierkante meters en dus veel meer materiaal en mensen kan vernietigen dan bijvoorbeeld een geweer.

Veel bommetjes exploderen bovendien niet zoals gepland, met als resultaat dat in sommige landen en regio's veel niet-ontplofte en instabiele submunities aanwezig blijven. In Laos werden in de jaren '60 en '70 grote hoeveelheden clustermunities gedropt. Meer dan 9 miljoen submunities ontploften niet zoals gepland, waardoor er sinds 1975 27 000 mensen om het leven kwamen. De submunitie verhindert ook de ontwikkeling van Laos wat betreft infrastructuur en landbouw.