Fort Europa

De Europese Unie en haar lidstaten voeren een welbewust beleid om migranten zoveel mogelijk buiten de grenzen van de EU te houden. Er werd een heel arsenaal aan maatregelen genomen om de buitengrenzen van de EU zo hermetisch mogelijk te sluiten: het versterken van immigratiecontrole in transitlanden en landen van oorsprong buiten de EU of het sluiten van akkoorden met derde landen.

In Libië bijvoorbeeld zaten vele duizenden migranten uit landen zoals Somalië en Eritrea vast. Italië had een akkoord met Libië om die mensen tegen te houden of terug te nemen. Ze werden in de meest erbarmelijke omstandigheden in gevangenissen opgesloten. Ze hoopten dat hun reis hen zou leiden tot het Italiaanse eiland Lampedusa of een andere Europese bestemming. Migranten die Lampedusa wel bereikten, konden daar evenmin op een warm welkom rekenen. De Italiaanse overheid en de Europese Unie waren hen liever kwijt dan rijk.

Nog zo’n maatregel is het opsporen en onderscheppen van migranten op zee door Frontex, het EU-agentschap dat instaat voor interceptie op zee. Frontex bestaat uit militaire troepen van de lidstaten en kan op heel wat fondsen bogen. Maar de werking van het agentschap is weinig transparant. Het is onmogelijk om uit te maken wat Frontex juist doet en of het de mensenrechten van migranten respecteert. Kunnen migranten asiel vragen? Krijgen ze bescherming en bijstand? De feiten wijzen ons erop dat dit niet altijd het geval was.

Dit beleid is niet zonder gevaar voor mensenlevens. Volgens schattingen van UNHCR lieten in 2011 minstens 1.500 mensen het leven op de Middellandse Zee. In plaats van hen een veilige haven te bieden, probeerde de EU hen zoveel mogelijk te doen terugkeren naar het land van herkomst.

Europa schendt mensenrechten

Het recht op asiel wordt geschonden. Als vluchteling heb je immers het recht om bescherming te genieten in een land waar je veilig bent. Bovendien werd voor degenen die naar Libië teruggebracht werden, het beginsel van non-refoulement geschonden. Dat beginsel stelt dat je niet mag worden verwijderd naar een land waar je risico loopt op ernstige schendingen van mensenrechten, waaronder foltering en mishandeling, zoals in de
Libische detentiecentra onmiskenbaar het geval is.

Door bootvluchtelingen niet te helpen, verzaakte Europa tenslotte aan haar verplichting om alles te doen om het recht op leven te beschermen. Amnesty International vreest de komende maanden een nieuwe toevloed van migranten die Europa zal proberen binnen te komen via de Middellandse Zee. Met opnieuw vele doden. Dit moet stoppen. De EU moet haar verantwoordelijkheid opnemen.

Reageer en voeg jouw noodkreet aan Europa bij de onze. Teken de petitie.