Film: A life on hold
Amnesty lanceert 'A Life on Hold', een film over de 17-jarige Omar en het belang van hervestiging van vluchtelingen.
Omar moest op zijn dertiende uit zijn geboorteland Somalië wegvluchten. Hij vluchtte naar Libië, waar hij tot de opstand in 2011 verbleef. Ondertussen slijt hij zijn dagen in Choucha, een vluchtelingenkamp in Tunesië. Hij kan niet terug naar Somalië en wacht aldus op hervestiging in een ander land.
Voer actie: zet druk op de EU om meer vluchtelingen te hervestigen
HERVESTIGING VAN VLUCHTELINGEN
Hervestiging van vluchtelingen is een duurzame oplossing die gepromoot wordt door de VN-Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen (UNHCR). Hervestiging is het proces waarbij staten vluchtelingen accepteren, dit meestal op vraag van UNHCR. Deze staten kunnen en zouden een belangrijke rol moeten spelen in de vraag naar hervestigingslanden van de internationale gemeenschap.
Hervestiging speelt een belangrijke rol in elke vluchtelingencrisis: Het beschermt vluchtelingen door hen weg te halen uit risicovolle milieus; het zorgt voor een duurzame oplossing voor mensen die niet terug naar hun geboorteland kunnen en niet kunnen blijven in het eerste land waar ze asiel aangevraagd hebben; het is een uiting van het delen van internationale verantwoordelijkheid.
SLECHTE LEVENSOMSTANDIGHEDEN EN OVERBEVOLKING
Helaas heeft hervestiging een niet al te grote weerslag gevonden in de internationale gemeenschap. Enkel een klein deel van de vluchtelingen profiteert van deze strategie. In 2012 zijn er meer dan 170.000 vluchtelingen die nood hebben aan hervestiging. Dit terwijl er slechts rond de 80.000 plaatsen beschikbaar zijn. Met andere woorden, meer dan de helft van de vluchtelingen blijft in de kou staan.
Momenteel zijn er meer dan 970.000 Somalische vluchtelingen geregistreerd in omringende landen. Een groot deel hiervan (ongeveer 520.000) verblijven in Kenia en vooral in het vluchtelingenkamp in Dadaab. In dit kamp zijn de levensomstandigheden slecht en er is een groot probleem van overbevolking.
Slechts 10 van de 27 EU lidstaten heeft reeds gezorgd voor een structurele aanpak inzake hervestiging. België is hier niet bij. Deze staten moeten zorgen voor een grote opvangcapaciteit. De andere staten moeten aangemoedigd worden structurele programma's op te zetten.
