Opinie: Syrische vluchtelingencrisis vereist hulp op lange termijn
De huidige crisis in Syrië dwingt niet enkel duizenden Syriërs om hun land te ontvluchten, ook Irakezen, Palestijnen en andere vluchtelingen, die eerder in Syrië hun toevlucht zochten, steken opnieuw de grens over uit vrees voor hun leven. Dit zegt Sherif Elsayed-Ali, hoofd asiel en migratie bij Amnesty International in een opiniestuk op CNN.com.
De tocht uit Syrië voor vluchtelingen is levensgevaarlijk. Zo moet men voorbij Syrische militaire posten passeren. Ondanks dat men in sommige gevallen geëscorteerd wordt door het Free Syrian Army (FSA), blijft het een levensgevaarlijke onderneming.
Indien het leger de vluchtelingen ontdekt, worden ze zwaar onder vuur genomen. Vluchtelingen getuigen dat de beschietingen willekeurig gebeuren. Mannen, vrouwen, kinderen, iedereen kan het doelwit zijn. Het feit dat men bereid is dergelijke risico’s te ondernemen om het land te ontvluchten, getuigt van de ernst van de humanitaire crisis die momenteel Syrië teistert.
Het vluchtelingenagentschap van de Verenigde Naties, UNHCR, registreerde tot nu toe meer dan 35.000 Syrische vluchtelingen in Jordanië. Het niet officiële cijfer zou echter beduidend hoger liggen.
Het aantal vluchtelingen in Syrië, een land van ongeveer 22 miljoen inwoners, wordt geschat op één tot anderhalf miljoen. In vier van Syrië’s buurlanden, Jordanië, Libanon, Irak en Turkije, staan 12, 000 vluchtelingen geregistreerd bij de Verenigde Naties maar ook hier, wordt het feitelijke aantal veel hoger geschat.
Ernstig getroffen wijken en steden zijn recent getuige geweest van massale uittochten – soms naar andere regio’s binnen Syrië, soms over de grenzen heen – waarbij men zich telkens blootstelt aan enorme gevaren.
Inkhal, een dorp van ongeveer 40,000 inwoners in het district Dera’a is één van de meest ernstige getroffen gebieden. Zij die erin slaagden het dorp te ontvluchten, verklaarden dat het dorp de voorbije weken voortdurend geteisterd werd door willekeurige bombardementen.
Inwoners werden door regeringstroepen en milities uit hun huizen gesleurd en voor de ogen van hun families geëxecuteerd. Ook zij er getuigenissen dat voornamelijk mannen, maar ook vrouwen, ontvoerd werden en vervolgens spoorloos verdwenen.
Tot nu toe zijn de grenzen open voor vluchtelingen uit Syrië en dit moet ook zo blijven. Recente verklaringen van Irakese en Jordaanse leiders dat de grenzen open zullen blijven, zijn geruststellend. Onrustwekkend echter, is de uitspraak van de Israëlische minister van Defensie op 19 juli, waarin hij verklaarde dat Israël wil voorkomen dat de vluchtelingen de door Israël bezette Golanhoogte zouden betreden.
Landen zijn verplicht personen die oorlog en vervolging ontvluchten toegang te verlenen tot hun land, ongeacht of ze de Syrische nationaliteit hebben of in Syrië verblijven, zoals bijvoorbeeld Palestijnse vluchtelingen. Dit is niet enkel een morele maar ook een juridische verplichting
Plotse vluchtelingenstromen, zoals deze vanuit Syrië, kunnen een enorme impact hebben op de economie en de beschikbare grondstoffen van een land. Lokale scholen en gezondheidsvoorzieningen zijn bijvoorbeeld vaak niet voorzien op dergelijke crisissituaties en ook de arbeidsmarkt kampt met de verhoogde vraag naar werk. Jordanië, bijvoorbeeld, wordt geconfronteerd met een ernstig water en energietekort als gevolg van de recent de vluchtelingenstroom. De internationale gemeenschap moet beseffen dat niet alleen de buurlanden deze humanitaire last dienen te dragen.
In de voorbije dagen zijn er echter positieve ontwikkelingen aan de gang. De Verenigde Staten schenken Jordanië $100 miljoen ter ondersteuning van de Syrische vluchtelingenopvang en ook de Arabische Liga verklaarde zijn engagement voor een gelijkaardige schenking.
Echter, het Regional Response Plan voor Syrische vluchtelingen van de Verenigde Naties had op 24 juli slechts 26% van de vereiste financiering weten te verzekeren. Een andere humanitaire oproep van de Verenigde Naties om geld in te zamelen voor Syriërs te steunen in Syrië zelf, wist slechts minder dan ¼ van het nodige bedrag te verzilveren.
Wat meer dient er te gebeuren tot dat de internationale gemeenschap het Syrische volk de steun verleent die het nodig heeft?
Landen, zoals de Golfstaten, in Europa, Noord-Amerika en andere delen van de wereld - hebben de financiële middelen om de humanitaire acties voor Syrië te ondersteunen en zouden dit dan ook moeten doen en wel liefst nu. Hun directe steun aan de buurlanden van Syrië om hen te helpen in het voorzien van adequate opvang van de vluchtelingen uit Syrië moet opgevoerd worden.
Niemand weet wanneer het conflict in Syrië tot een einde komt en wanneer dit moment aanbreekt, weet ook niemand of de situatie veilig genoeg zal zijn voor de vluchtelingen om terug te keren naar Syrië. indien het conflict morgen eindigt en de situatie inderdaad veilig is, zelfs dan, zal de terugkeer niet zonder problemen verlopen. Infrastructuur en huizen moeten worden heropgebouwd. Scholen en hospitalen moeten opnieuw klaar zijn voor gebruik. Deze crisis heeft nood aan een lange termijn engagement, en dit engagement mag niet alleen op de schouders vallen van de buurlanden. dat nood heeft aan een toewijding van lange termijn en deze toewijding moet niet enkel van de buurlanden uitgaan.
Vluchtelingen krijgen al een anderhalf jaar lege woorden te horen. Ze vragen zich af waarom de internationale gemeenschap hen niet te hulp treedt. Het minste dat de internationale gemeenschap kan doen is de vluchtelingen helpen een waardig bestaan te leiden.
Lees het Engelstalige opniestuk Syria's growing refugee crisis op CNN.com


