Palestijn Khaled Jaradat vrijgelaten

Amnesty International sprak met Khaled na zijn vrijlating. Hij zei dat hij en zijn familie ongelooflijk blij zijn. Hij vertelde echter ook dat hij in de Israëlische gevangenis geen enkel familiebezoek en telefoons heeft mogen ontvangen sinds april.

Khaled wil volgende boodschap meegeven aan iedereen die voor hem actie voerde: "Ik waardeer het werk en de inspanningen van de activisten van Amnesty International. Ik heb vele brieven ontvangen. Ik kan me niet alle namen herinneren van diegenen die voor mij schreven, maar ze vertelden me allemaal dat ze van de Israëli’s mijn vrijlating eisten. Deze druk van Amnesty heeft zeker bijgedragen tot mijn vrijlating. Ik dank jullie hiervoor en ik hoop dat jullie verder werken voor andere zaken tot ook zij vrijgelaten worden." Amnesty blijft voorlopig Khaled’s zaak opvolgen.

Achtergrondinformatie

Khaled Jaradat is een leraar in een middelbare school in Silat al-Harthiya op de Westelijke Jordaanoever. Begin maart 2010 werd zijn administratieve detentie nog voor de derde maal verlengd met drie maanden, tot en met 14 mei 2010. Amnesty bezocht de Khaled’s gezin op 29 april 2010. Khaled’s zoon Hadi (13) vertelde: “Mijn vader hielp me altijd met mijn huiswerk Engels. Nu, als ik iets niet begrijp, kan ik het niet aan hem vragen. Ik werkte ook altijd in de tuin samen met mijn vader. Dat vond ik heel leuk. We hebben abrikozen, pruimen, citroenen en olijven in de tuin. En mijn vader maakte zo lekkere felafel."

Um Hadi, Khaled’s vrouw, zei toen dat het hele gezin verscheurd werd tussen hoop en het besef dat Khaled’s detentiebevel hoogst waarschijnlijk zou verlengd worden op 15 mei 2010. Ze zei: "Elke keer bereiden de kinderen zich voor op de dag van hun vaders’ vrijlating. Als hij dan uiteindelijk niet wordt vrijgelaten, dan zijn ze boos op mij en zeggen dat ik gelogen heb. Het moeilijkst is dat de Israëli’s geen enkele reden geven waarom ze hem blijven vasthouden.” Uiteindelijk werd zijn detentiebevel opnieuw verlengd en moest Um Hadi opnieuw slecht nieuws aan haar kinderen brengen. Khaled zou opgesloten blijven tot ten minste 13 juli 2010.

Jaradat werd in de jaren ’80 en ’90 herhaaldelijk onder administratieve detentie in Israël vastgehouden. Zijn dochter Wafa werd geboren in 1993 toen hij in administratieve detentie zat. Zijn zoon Hadi groeide op met een afwezige vader. Toen hij in 2001 werd vrijgelaten – omdat werd besloten dat hij geen geweld had gepleegd noch had samengewerkt met organisaties die geweld plegen – kreeg hij het bevel gedurende een jaar zijn dorp niet te verlaten.

Op 3 maart 2008 werd hij opnieuw gearresteerd en sindsdien vastgehouden zonder enige vorm van proces. Een maand na zijn arrestatie kreeg hij zes maanden administratieve detentie, die al driemaal verlengd werd. Volgens de Israëlische geheime dienst is Jaradat lid van de verboden Palestijnse militie Islamitische Jihad. Hier is echter nooit bewijs voor aangedragen. Dit heeft tot gevolg dat Jaradat en zijn advocaat geen bezwaar konden aantekenen tegen de aanklacht.

Khaled Jaradat’s gezin bezocht hem voor het laatst op 25 februari 2010. Zijn vier kinderen, alle jonger dan zes, mochten tot bij hun vader en konden hem een knuffel geven. De reis naar de gevangenis neemt meerdere uren in beslag. De gevangenis ligt in het zuiden van Israël, terwijl het gezin in het noorden van de Westelijke Jordaanoever woont. Zij vertrekken thuis om 6 uur ’s morgens en zijn vaak niet terug voor middernacht. Het bezoek zelf duurt slechts 45 minuten. Volgens de Conventie van Genève kunnen arrestanten enkel vastgehouden worden binnen de grenzen van de bezette gebieden en dus was de opsluiting van Jaradat in Israël illegaal.