Sloppenwijken
Sloppenwijken zijn geen geïsoleerd fenomeen. Meer dan 200.000 gemeenschappen ter wereld kunnen als sloppenwijken gezien worden.
Ze hebben een aantal eigenschappen gemeen: een gebrek aan goede huisvesting, slechte sanitaire voorzieningen en rioleringen, onvoldoende schoon water en elektriciteit, overbevolking en veel geweld. De VN denken dat het probleem van sloppenwijken de komende jaren alleen maar zal toenemen. Naar schatting 2 miljard mensen zullen in 2030 in sloppenwijken wonen.
Een microkosmos van mensenrechtenschendingen
Centraal staat het recht op (behoorlijke) huisvesting. Typisch voor de bewoner van een sloppenwijk, is immers dat hij of zij geen eigenaar is of een andere titel heeft op een woning. Dat maakt hem of haar bijzonder kwetsbaar voor gedwongen uitzetting. Je kan je niet verzetten tegen gedwongen uitzetting, als je niet kan aantonen dat je rechten hebt.
Gedwongen uitzettingen komen heel frequent voor, mogelijk wil de overheid de wijk ‘saneren’ en slopen, of projectontwikkelaars willen het terrein gebruiken voor nieuwe, sjieke woningen. De bewoners zijn meestal onvoldoende geïnformeerd over de plannen tot gedwongen uitzetting en over hun rechten. Ze hebben geen toegang tot justitie om te klagen over de schending van hun rechten.
Door de gedwongen uitzetting komen de sowieso al arme bewoners van sloppenwijken in nog grotere armoede terecht. Hun sociaal netwerk is verbroken. Ze hebben niet langer een dak boven hun hoofd, onderwijs wordt moeilijk, er zijn hygiënische en sanitaire problemen. Bovendien is er veel geweld in sloppenwijken. Vrouwen lopen er een veel hoger risico op seksueel geweld dan elders. Vaak is de politie totaal afwezig.
Het probleem van armoede in sloppenwijken moet worden aangepakt door te zorgen voor meer respect voor de mensenrechten van de bewoners. Er moet een einde worden gemaakt aan de gedwongen uitzettingen. Een verbod op gedwongen uitzettingen kan worden opgenomen in de wetgeving in overeenstemming met het internationaal recht over mensenrechten.
Bewoners van sloppenwijken moeten op voet van gelijkheid toegang krijgen tot basisvoorzieningen, zoals water, sanitair, gezondheidszorg, huisvesting, onderwijs en een eerlijke en effectieve politiebescherming. Er mag geen discriminatie bestaan tussen wie in een sloppenwijk woont en wie beter begoed is. De bewoners van sloppenwijken moeten actief kunnen participeren in alle plannen en projecten.
Cambodja
"De situatie toen liep uit de hand, daarom deed ik maar wat ze me zeiden. Ze vertelden dat ze een baan voor me zouden vinden en dat ik een stuk land zou krijgen. Ze zouden fabrieken, ziekenhuizen en scholen bouwen. Toen ik daar aankwam was er helemaal niks. Het land stond onder water en ik voelde me wanhopig".
Met het oog op ontwikkeling hebben de Cambodjaanse autoriteiten in de hoofdstad Phnom Penh duizenden mensen gedwongen hun huis uitgezet en verplaatst naar locaties buiten de stad, ver buiten het zicht van het publiek.
Veel families woonden in informele gemeenschappen in een zeer eenvoudige woning, met slechts tijdelijke sanitaire voorzieningen en een watertoevoer. Nu leven ze in nog slechtere omstandigheden in sloppenwijken, met nog minder toegang tot diensten en banen.
